Łukasz Woźniak

Chodzę i się pytam na głos – jak być w tej chwili biosystemowej katastrofy i kulturowego ubóstwa?
Co tkać z szeptów spychanych w otchłań i jak troszczyć się o to najwrażliwsze?
Piszę wiersze (debiutowałem tomikiem Umalmu w 2025), robię muzykę (w zespole Wieża Rdzeń i do filmów), współtworzę kolektyw artywistyczny Przełaj / Pracownia Ducha Miasta i koordynuję edukacyjne projekty dla głodnych dusz w stowarzyszeniu Zalążek.

W międzyczasie dbam o ogrody.

audycje

odcinki

08/04/2026

Opowieści pęknięć: 1 # Anadromiczne szczeliny biotęsknot