Scena Intymna: Blue Velvet reż. David Lynch (1986)

W pierwszym odcinku „Sceny Intymnej” wracam do filmu Blue Velvet Davida Lyncha i czytam go jako opowieść o refleksji nad seksualnością produkowaną przez obraz, przemoc i mowę. Analizuję choreografię scen intymnych, figurę zawieszonego ojca, motyw ucha oraz podwójny porządek miasteczka – dzienny i nocny. Osadzam film w kontekście polityki Reagana, niezależnej produkcji i kontrowersyjnej recepcji, w tym historii Isabelli Rossellini. Odwołując się do myśli Paula B. Preciado, pokazuję przedmieście jako maszynę normalności. To esej dźwiękowy o erotyce jako strukturze władzy, voyeurystycznym spojrzeniu widza i o tym, dlaczego ten film nadal nie daje komfortu. Uwaga: odcinek zawiera spoilery.