Słowo, które w głębszym wejściu w rozmowę o jego odczuwaniu, świadomości czy interpretacji okazało się być trudniejszym, niż przypuszczałyśmy. Przeprowadzone godziny rozmów połączone w audio-kolaż z muzyką, to nasze przedstawienie plątaniny kontrastów jakie niesie ze sobą spokój jako słowo i metaforycznie w melodii.
muzyka: Emilia Gonciarz 
rozmowy: Liw Michalska

słuchowisko

Audio-kolaż muzyki ambientowej (Emilia Gonciarz) z rozmowami na temat spokoju (Liw Michalska).

13 SPOKÓJ

Kolektyw Schizofonia

Schizofonia

W tym odcinku zestawiam ze sobą motywy, które w moim przekonaniu łączą pisarstwo Balzaka i Pynchona, czyli: świat wypełniony oszustami, paranoja, polityka, przebieranki, mania wielkości i tajemnice. Napisałam opowiadanie i wykorzystałam fragmenty ich powieści. Główną bohaterką jest Otylia Fąfarejko, specjalistka od Balzaka, która żyje w niedalekiej przyszłości, w mieście &#8211; albo czymś na kształt mieszanki miast &#8211; którego mieszkańcy nie są w stanie wybrać sobie nowx prezydentx po tym, jak oddalili poprzedniego (na mocy ważnego referendum). Otylia podczas jednego sierpniowego dnia spotyka kilka dziwnych osób, a jej osobiste i zawodowe fascynacje mieszają się z klimatem rzeczywistości, w której przyszło jej żyć. Jest i trochę muzyki. Korzystam z fragmentów „Straconych Złudzeń” i „Ferragusa, Wodza Płomiennych” Balzaka w tłum. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, a także z „49 idzie pod młotek” Thomasa Pynchona w tłum. Piotra Siemiona oraz wajbu „Wady ukrytej” (pol. tłum. Andrzej Szulc).

Wizja świata Balzaka i Pynchona jest do siebie bardzo podobna, a Otylia Fąfarejko zaczyna to łapać!

Balzac Pynchonem podszyty

Kasia Możejko

Club Classics

Wita Was część kolektywu Widzę Wolniej. Z tej strony Karo, Ola i Emilia. 
Nasza audycja jest odpowiedzią na dyskomfort. Poprzez rozmowę chcemy pokazać jego inną twarz. Odkrywamy jego zalety, ale również to jak na nas oddziaływuje. Dyskusja przeplatana jest dźwiękami oraz muzyką, która może w pozytywny sposób wpłynąć na ciało oraz umysł. Chcemy by ta godzina była dla Was bezpieczną przestrzenią na zrozumienie, zauważenie i odczuwanie siebie i przeciwności losu, z którymi codziennie się mierzymy.

Dyskomfort. Czy może być wyjątkowy? Gdzie go odczuwamy? Co sprawia, że czujemy się bezpieczniej?

Wyjątkowość dyskomfortu

Jak potrzebujecie, aby Was ktoś zainspirował do zrobienia czegoś ciekawego to Gosia aka Madame Gosh ma sporo sprawdzonych patentów, a do tego wszystkie wiele wnoszą w rozwój i odkrywanie siebie samej/ego.

To jest ten bodziec do zrobienia czegoś innego w życiu na który czekaliście! 

Z Madame Gosh o pomysłach na życie

Londa Calore

Kierunek: Utopia!

8/ Riding the heatwave

Jagoda

Przytulenie

W odcinku przyglądam się filmowi „Crash” Davida Cronenberga — opowieści o ludziach, których fascynują samochody, wypadki i granica między pożądaniem a zagrożeniem. Szczególną uwagę poświęcam Gabrielle, granej przez Rosannę Arquette, oraz temu, jak film przedstawia jej niepełnosprawność, blizny i ortezę jako część erotycznej tożsamości.

audycja kulturalna

„Crash” Cronenberga: samochody, wypadki, pożądanie i niepełnosprawne ciało.

Crash reż. David Cronenberg (1996)

Klaudia Szott

Scena Intymna

Scena Intymna: Crash reż. David Cronenberg (1996)

W odcinku przyglądam się filmowi „Crash” Davida Cronenberga — opowieści o ludziach, których fascynują samochody, wypadki i granica między pożądaniem a zagrożeniem. Szczególną uwagę poświęcam Gabrielle, granej przez Rosannę Arquette, oraz temu, jak film przedstawia jej niepełnosprawność, blizny i ortezę jako część erotycznej tożsamości.

Jestem reżyserką filmową, niezależną badaczką i performerką. Moja praktyka koncentruje się na queerowej erotyce i teorii postkolonialnej jako narzędziach badania relacji władzy, cielesności i spojrzenia. Interesuje mnie, w jaki sposób intymne i seksualne zbliżenia mogą działać jako nośniki znaczenia. Poszukiwanie snu i przyjemności traktuję jako strategię poznawczą.

Audycja jest sensualnym esejem dźwiękowym o erotyce w kinie. Każdy odcinek poświęcony jest jednemu filmowi i jego intymnym momentom — temu, jak kamera dotyka ciała, jak napięcie rodzi się między postaciami, jak pożądanie splata się ze wstydem, przemocą lub czułością. Interesuje mnie erotyka jako język kina: sposób opowiadania o władzy, kontroli i wolności oraz o tym, co filmowe obrazy seksu mówią o naszych pragnieniach.
fot. fragment z filmu Salo, czyli 120 dni Sodomy (1975) reż. Pier Paolo Pasolini.

Schizofonia: 13 SPOKÓJ

Club Classics: Balzac Pynchonem podszyty

Schizofonia: Wyjątkowość dyskomfortu

Kierunek: Utopia!: Z Madame Gosh o pomysłach na życie

Przytulenie: 8/ Riding the heatwave

Scena Intymna: Crash reż. David Cronenberg (1996)