W drugim odcinku cyklu musicgaido leci samo gęste, dlatego ostrzegam: nie jest to audycja zalecana osobom o słabych nerwach, wysokim ciśnieniu i pragnących pejzażu hi-fi. To czyste Age selecta, wybór wisienek z muzycznej podróży, która zaczęła się od grania w Muse Dasha (taka gierka rytmiczna z kawaii dziewczynkami). Odpaliłam sporo ulubionych hitów z vocaloidami, piosenki z Touhou, wywalone w kosmos wysokie częstotliwości w inspirowanym klubem Cyberia techenku i quasi-nightcore&#8217;owy gabber Goreshita. To audycja do powracania, dla wszystkich sobber ludzi pragnących przeżycia: prosto z mojego hałaśliwego serduszka dla Was, którzy jeszcze nie wiecie, że kochacie Hatsune Miku.

audycja muzyczna

Druga audycja muzyczna, a w niej dużo kawaiicore'u z animelandu i peryferii. 

Odc. 5: Musicgaido (II)

Aga Lniak

ani be, anime

Od grozy do osobliwości, a wszystko dziecięcym spojrzeniem. Zaczytana w &#8222;Tajemnym życiu przedmiotów&#8221; Karoliny Kostyry i &#8222;dziwacznym i osobliwym&#8221; Marka Fishera opowiadam o trzech dziecięcych wyprawach w japońskiej animacji. Wszystko na przykładzie crème de la crème anime ostatniego dziesięciolecia*: Made in Abyss, Shin Sekai Yori (Z nowego świata) oraz Shoujo Shuumatsu Ryokou (Ostatniej [dziewczęcej] podróży). 
*Z nowego świata jest tytułem starszym (2012), wyznacza jednak rozwiązania technologiczne na nową epokę &#8211; ograniczenie cieniowania na rzecz lekkiego konturu, zapewniającego płynniejszą animację i złożoną mimikę postaci &#8211; przez co wydaje się tytułem niezwykle aktualnym.

audycja kulturalna

Groza i osobliwość oczami dzieci: trzy wyprawy w top anime ostatniej dekady.

Odc. 4: Dzieci i osobliwości

W trzecim odcinku rozpoczynam cykl musicgaido, w którym puszczam j-popowe bangjery i inne kawaii szlagiery. Pierwszy gaido skupia się na openingach i endingach; bieżącym sezonie i tytułach starszych, inspirowanych ostatnimi lekturami lub muzycznymi skojarzeniami, takich jak RG Veda, Chobits, Houseki no Kuni, Kill la Kill czy Tengen Toppa Gurren Lagann. Opowiadam też o japan polo, moim guilty pleasure.

Rozpoczynam cykl musicgaido, w którym puszczam j-popowe bangjery i inne kawaii szlagiery.

Odc. 3: musicgaido

頂きます | いただきます (itadakimasu) to wyrażanie wdzięczności przed jedzeniem, nasze &#8222;smacznego!&#8221;, w dosłownym znaczeniu: otrzymałem (ten posiłek). W drugim odcinku razem z pierwszym gościem audycji rozmawiamy o jedzeniu w anime: surowej wiewiórce, udonie, pieczonej mandragorze czy żywej zbroi. Głównymi bohaterami odcinka są serie, w których jedzenie gra pierwszoplanową rolę: Golden Kamuy oraz Dungeon Meshi. Razem z Filipem Szałaskiem &#8211; literaturoznawcą, krytykiem muzycznym i dźwiękowym, a przede wszystkim specjalistą od anime &#8211; staramy się odpowiedzieć na pytanie o fenomen kucharskiej filozofii Senshiego i znaczenie wspólnego chitatapu. Zapraszamy do ciamkania i słuchania opowieści o tym, po co animować jedzenie.

W drugim odcinku razem z Filipem Szałaskiem rozmawiamy o jedzeniu w anime.

Odc. 2: Itadakimasu! feat. Filip Szałasek

Monogatari (物語, z jap. „opowieść” lub „historia”) wywodzi się z opowieści kobiet na dworze. W okresie Heian (794–1185) mężczyźni pisali po chińsku, a kobiety rozwinęły tę formę japońskiej prozy. Dokumenty z epoki opisują XI-wieczne konkursy literackie, podczas których kobiety przygotowywały krótkie monogatari dla publiczności. Bakemonogatari czy Katanagatari to tytuły serii anime nawiązujących do kobiecego opowiadania.
Jak przystało na premierę, jest to odcinek typu gadanie. Opowiadam w nim o tym, skąd wzięła się moja fascynacja japońską animacją, wspominam niemrawe podrygi, pierwsze tytuły i porzucanie świata magii na rzecz dorastania. Opowiadam też o tym, jak anime przypomniało o sobie w depresyjnym okresie 2020 roku i nadało rytm kolejnym sezonom.
Podczas gadania usłyszycie kilka openingów, soundtrack Monogatari czy Evangeliona, jak i najlepszy groove ze świata Touhou.

Krótkie story o tym, jak nie dać się dorosłości i przetrwać pandemię dzięki chińskim bajkom.

Odc. 1: Agemonogatari

Mysz przebrana za żabę. Pisze i mówi o dźwiękach, prowadzi spotkania i warsztaty, zachęca innych do czytania i słuchania. Współtworzy projekty poświęcone pamięci społecznej, w których rejestruje historie mówione. Doktórka od książek i zarazem nerd w przebraniu. Jej najmłodsza i największa miłość to anime i szerzej: japońska popkultura. Wierzy w mysią supremację. Mieszka w Katowicach.
autorka portretu: <a href="https://www.instagram.com/hinneo/">@hinneo</a>

Nocne Pasmo

Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
nic nie będą robiły, 
tylko ciebie bawiły.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
jak się kotki rozigrały, 
to dziecinę kołysały.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
jeden szary, drugi bury, 
a ten trzeci myk! do dziury.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
żeby tylko jeden był, 
to by z Tobą mleczko pił.

W ani be, anime autorka pochyla się (ojigi) nad tajnikami chińskich bajek i przetrząsa zakamarki zakurzonych półek z figurkami Hatsune Miku. Podążając śladami najpopularniejszych shonenów oraz zapomnianych josei szuka odpowiedzi na (po)szczególne pytania: gdzie vocaloidy zimują? Kim jest Fuu i gdzie jest Nana? A także &#8211; last but not least &#8211; dokąd prowadzi podniebna waltornia? O tym, albo o czymś zupełnie innym: ani be, anime.
&nbsp;
Autorka okładki: <a href="https://www.facebook.com/Efiren/">@efiren </a>

Aga Lniak

ani be, anime

ani be, anime: Odc. 5: Musicgaido (II)

ani be, anime: Odc. 4: Dzieci i osobliwości

ani be, anime: Odc. 3: musicgaido

ani be, anime: Odc. 2: Itadakimasu! feat. Filip Szałasek

ani be, anime: Odc. 1: Agemonogatari