dancing in dystopia: #2 – c… naszego powszedniego

Szukałam intelektualnej ucieczki przed przytłaczającą codziennością. Pomyślałam: a zbadam cyberpunk, co mi tam grozi? Och, naiwne dziecko lata… A do tego realia nie czekają, aż się z nimi uporam i dokręcają śrubę w typowy dla naszego kraju sposób. Jak w ogóle żyć i myśleć w takich warunkach? W drugim odcinku „dancing in dystopia” czeka na was użalanie się nad dniem dzisiejszym, przyrównywanie go do fikcyjnych wizji sprzed prawie 40 lat i pasująca klimatem muzyczka, żeby nie było za wesoło.