Tańcz do rytmu gniewu, dziecko. Tym razem bardziej osobiście, niż w poprzednich audycjach wk*rwu, choć wiadomo, kontekst jest ważny i się pojawia.

audycja muzyczna

Tym razem bardziej osobiście, niż w poprzednich audycjach wk*rwu, choć wiadomo, kontekst jest ważny.

#49 audycja wk*rwu 3

Asia Kaniewska

dancing in dystopia

Tytuł panelu: Dlaczego solarpunk jest trudny? Jak przełknąć gorzką pigułkę katastrofy klimatycznej i wciąż wyobrażać sobie lepsze jutro?
Gdzie i kiedy: Bazyliszek w randze Polconu, Warszawa, 6 lipca 2025, 10 rano.
Opis panelu: Nasza popkultura zawiera bardzo mało wyobrażeń tego, jak ludzkość może poradzić sobie z nadciągającą Katastrofą Klimatyczną. Jednym z gatunków próbujących odpowiedzieć na to pytanie jest Solarpunk &#8211; jednak mimo ponad dekady istnienia, zdobył on bardzo małą popularność. Dlaczego tak ciężko napisać przystępne opowiadanie o klimacie nie popadając w fatalizm? Dyskutować będą: Joanna Kaniewska (dziewiętnaście czwartych), Martyna Łysakiewicz (tłumaczka manifestów), Błażej Jaworowski (Ekofikcje) (dzięki za wskoczenie na ostatnią chwilę w zastępstwie za pierwotnego panelistę!) i Paweł Ngei (alxd, solarpunk.pl).
Ilustracja: Solarpunk Lab, Karl Schulschenk, CC BY-NC-ND 4.0, https://storyseedlibrary.org/art/karl-schulschenk-solarpunk-lab/

dyskusja

Jak przełknąć gorzką pigułkę katastrofy klimatycznej i wciąż wyobrażać sobie lepsze jutro?

[PANEL DYSKUSYJNY] dlaczego solarpunk jest trudny?

W dzisiejszym odcinku bujamy się na huśtawce „whimsy”: kapryśności, frywolności, spontaniczności. Nie wszystko jest jednak w nim proste, łatwe i przyjemne: jak to często bywa, wjechało też trochę przemyśleń na temat tego, czy tak wolno i wypada, gdy wokół się robi nieco dystopijnie (odpowiedź w skrócie: to zależy ;). Mam jednak nadzieję, że ostateczny efekt jest mniej dołujący niż bardziej.

audycja kulturalna

W dzisiejszym odcinku bujamy się na huśtawce „whimsy”: kapryśności, frywolności, spontaniczności. 

#48 o whimsy i moralności

OSTRZEŻENIE! Tekst pogryzł człowieka i ten człowiek już nigdy nie będzie taki sam&#8230; Czyli luźno i trochę osobiście o naszej relacji z tekstami kultury. Która jest trochę straszna, jak się nad tym zastanowić.

OSTRZEŻENIE! Tekst pogryzł człowieka i ten człowiek już nigdy nie będzie taki sam...

#47 tekst pogryzł człowieka

Taka obserwacja: nie bardzo jest miejsce na utopie w dzisiejszym społeczeństwie, przynajmniej nie w tych kręgach, które uznajemy za &#8222;poważne&#8221;. Ale właściwie czemu? I czy to jest ważne? (Oczywiście, że jest, inaczej bym się o to nie pytała). W tym odcinku poznacie moją propozycję odpowiedzi, a także komentarz Łukasza Krajnika z bloga Kulturalny Sampling.
Ilustracja: The Lemonaut CC-BY-SA 4.0, przerobiona przeze mnie, źródło: https://solarpunk.pl/ilustracje/

Taka obserwacja: nie bardzo jest miejsce na utopie w dzisiejszym społeczeństwie. Właściwie czemu?

#46 dlaczego boimy się utopii?

Czy czeka to koniec Internetu? Z jednej strony wydaje się to niemożliwe, z drugiej&#8230;
Do poczytania (kolejność przypadkowa): 
&#8211; Łukasz Krajnik, &#8222;Scrollujemy koniec internetu&#8221;, Gazeta Uniwersytecka Uniwersytetu Gdańskiego, 21 października 2024. https://gazeta.ug.edu.pl/scrollujemy-koniec-internetu/ 
&#8211; Techspresso.cafe, https://techspresso.cafe/ 
&#8211; Kaitlyn Tiffany, &#8222;Maybe You Missed It, but the Internet ‘Died’ Five Years Ago&#8221;, The Atlantic, August 31, 2021. https://www.theatlantic.com/technology/archive/2021/08/dead-internet-theory-wrong-but-feels-true/619937/ 
&#8211; O Fediwersum. Po polsku. https://fediverse.pl/

#45 koniec internetu?

<div>
<div>Marzyła o staniu się gotycko-progresywną Ofelią. Skończyła jako w miarę zadowolona z życia* tłumaczka z nieuleczalnym nałogiem wracania na uniwersytet. Gdy nie pracuje i nie studiuje, przeżywa muzykę i książki, fotografuje kwiaty rosyjskimi aparatami na klisze i prowadzi bloga „dziewiętnaście czwartych”. 
____ 
*Na tyle, na ile można być zadowolonym z życia w antropocenie.</div>
</div>
<div></div>
<div>(Zdjęcie: Anna Starowicz)</div>

Nocne Pasmo

Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
nic nie będą robiły, 
tylko ciebie bawiły.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
jak się kotki rozigrały, 
to dziecinę kołysały.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
jeden szary, drugi bury, 
a ten trzeci myk! do dziury.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
żeby tylko jeden był, 
to by z Tobą mleczko pił.

Cyberpunk i sielskie łąki. Szekspir i kapitalizm. Muzyka i kulturoznawstwo. A także myśli wyrosłe na glebie melancholii zroszonej przekorną nadzieją na to, że jutro będzie lepsze od dzisiaj. To wszystko i wiele więcej składa się na kroki intelektualnego tańca przez dystopię współczesności.

Asia Kaniewska

dancing in dystopia

dancing in dystopia: #49 audycja wk*rwu 3

dancing in dystopia: [PANEL DYSKUSYJNY] dlaczego solarpunk jest trudny?

dancing in dystopia: #48 o whimsy i moralności

dancing in dystopia: #47 tekst pogryzł człowieka

dancing in dystopia: #46 dlaczego boimy się utopii?

dancing in dystopia: #45 koniec internetu?