Odcinek z cyklu jak życ w PRLu. Poza tym omawiamy wszystkie ważne kwestie takie jak: pogoda, informacje z boiska czy koncerty. Sprawdzamy też znajomość tekstów Skipa przed trasą. Miętha to stan umysłu.

audycja kulturalna

#13 Wagwanian potasu

Miętha

Mięthlik

<<< powtórka >>>

Przypływy czułości #2: Na jakiejś drugiej stronie

Kiedy wszystko staje się się niebieskie. Zimowy letarg, tęsknota, lęk. Dryf w błękicie i przechodzenie przez punkty graniczne. Obietnica utopii i ślad nadziei na horyzoncie.

Przypływy czułości

Odnaleziona syrena, która w porze przypływu wynurza się ponad powierzchnię z zaproszeniem do podróży w głębiny oceanów własnych wrażliwości. Od zerówki gitarzystka, dla której muzyka jest mapą, prowadzącą po przestrzeniach geograficznych, kulturowych, emocjonalnych i astralnych, najbliższą z niematerialnych przyjaciółek i najwłaściwszym spośród języków.
&nbsp;

Przewodniczka po wydeptanych i wciąż z rzadka uczęszczanych szlakach.

Enza Paz

“Tvoj dom to smo mi, napadi nežnosti” 
Ognjenka Lakićević (Autopark &#8211; “Ova zemlja te ne voli”)
Napady wrażliwości, ataki delikatności, przypływy czułości. Czułość jako zdolność odbierania, rejestrowania, tworzenia i nadawania na falach przypływu. Czułość jako odwaga mówienia o muzyce i uczuciach rodzących się pod jej wpływem bez analizy i oceny, jedynie przez filtr osobistego doświadczenia.
Czuła syrena płynie na delikatnej fali. Nie bój się, daj się zabrać, oddychaj pod powierzchnią. 
W przypływie czułości nie sposób utonąć.

Mięthlik: #13 Wagwanian potasu

ŻÓŁTA REWOLUCJA: #8 LATO 2022

Pawlacz: Jedzenie

Kaczyński o Warszawie: 33 – WIOSNA