dyskusja

#17 &#8211; Władza

Paweł Gawlik

Po nutce do kłębka

<<< powtórka >>>

dust bunnies: 39 // identity as a myth

chmury już dawno usnuły szarą powłokę niwelując czym skutecznie refleksje w kałużach na ziemi. maksyma „„muzyka jest niezbędna, chociaż ciągle nie wiadomo do czego” żywa przez okrągłą godzinę, mimo śladowej jedynie obecności samego jej autora.

bunisy nieme niczym dawniej.
nie wypatruj znaków na niebie, wszystkie znajdziesz zaglądając we własny środek.

dust bunnies

<p>stworzenie. porozumiewa się przy pomocy plików audiowizualnych. w przerwach od maniakalnego gromadzenia archiwum muzycznego na dysku twardym myszkuje po lokalnej bocznicy kolejowej. w przerwach od myszkowania wymiennie gra na instrumencie lub klika w komputer w warszawskich projektach muzycznych.</p>


Poliester

<p>przeciąg w mieszkaniu znowu wyciągnął kłęby kurzu spod regału. mają długie uszy i nucą dziwne melodie. dźwięki niepotrzebne, wyciągnięte z zakamarków dysku twardego lub stron w htmlu. od eklektycznych szumów i industrialu po pokraczną elektronikę. audycje czasem do pobujania głową czasem do poumierania, zasób słów czasem większy czasem mniejszy. częściej mniejszy.</p>


dźwięki niepotrzebne, wyciągnięte z zakamarków dysku twardego lub stron w htmlu.

Po nutce do kłębka: #17 – Władza

Muzeum na fali: #24: Seniorki i Seniorzy nowocześni

Godzina Szumu: #23 – Biennale Warszawa

Całego ciała: #24