Janeczka

Beksa-lala, beksa-niunia, lamenciara, zakochaniec. Pochodzi z małej wioski na Pomorzu Zachodnim, gdzie można było schować się przed światem w gołębniku dziadka. Zgadza się ze stwierdzeniem, że wszystko jest romantyczne. Zawsze coś pisała, szczególnie za czasów, gdy jak mała syrenka nie potrafiła wypowiedzieć słowa. Odkąd jakoś jej wychodzi, gada jak najęta, kiedy dobrze, kiedy lubi.

Emocjonalna widzka, słuchaczka, dziewczyna-kłirówa podatna na wzruszenia.