Odcinek kwarantannowy, bo z odludzia i nagrany w środowisku pięknej polskiej idylli, co to ją ubóstwia polska kultura. Marcin Zabrocki tym razem głównie milczy, bo nie ma z kim rozmawiać. Ma jednak co nagrywać &#8211; w końcu dookoła bogactwo pojezierskich dźwięków. Grzegorz nastawia rybokopciołkę, nagrania terenowe sentymentalnie drapią w rajty a w finale dusza muzykoterapeuty rwie się ku ziemi w treningu autogennym. Nadciąga ku nam 30 milionów pakietów papieru do dupy.

słuchowisko

Marcin Zabrocki

Klangor Poleski

To jeszcze nie koniec. Zostańcie na nockę z Kapitałem :)

Nocne Pasmo

Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
nic nie będą robiły, 
tylko ciebie bawiły.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
jak się kotki rozigrały, 
to dziecinę kołysały.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
jeden szary, drugi bury, 
a ten trzeci myk! do dziury.
Aaa, kotki dwa, 
szarobure obydwa, 
żeby tylko jeden był, 
to by z Tobą mleczko pił.

Klangor Poleski: #3

narodziny chmur: 9: portret w jazzie

Estuary Moiré: #3

Satyna: Vol. 12 – W rozkwicie