Audycja o historii scen erotycznego tańca w kulturze popularnej – od XIX-wiecznych kabaretów i kolonialnych fantazji o „egzotycznym” tańcu, przez burleskę i kino, aż po współczesne filmy. Punktem wyjścia są znane sceny striptizu i pole dance, m.in. z filmów From Dusk Till Dawn, Closer, Striptease czy Hustlers. Każda z nich staje się pretekstem do opowieści o muzyce, performansie i społecznych kontekstach erotycznego tańca. W audycji pojawiają się także wątki historyczne: powojenne „Gruzynki” w ruinach Warszawy, dokument Paragraf 0 z nurtu czarnej serii oraz refleksja nad dziedzictwem pracy seksualnej. Dużo różnej muzyki.

audycja kulturalna

Krótki przegląd scen striptizu w kinie: muzyka, taniec i konteksty społeczne.

Uwodzenie na scenie

Klaudia Szott

Scena Intymna

W najnowszym odcinku Sceny Intymnej rozmawiam z Teresą Fazan – filozofką i dramaturżką – o filmie Mulholland Drive Davida Lyncha. Punktem wyjścia jest nasze wspólne oglądanie i pytanie o to, jak działa ten świat: gdzie przebiega granica między snem a rzeczywistością, czym jest decyzja i sprawczość bohaterów oraz jak przedmioty budują znaczenia. Zastanawiamy się nad konstrukcją filmu jako „maszyny”, nad queerowym i erotycznym wymiarem relacji bohaterek oraz nad przemocą i iluzją wpisaną w Hollywood.

Pragnienie, iluzja i tożsamość w Hollywood.

2/Mulholland Drive reż. David Lynch (2001)

W pierwszym odcinku „Sceny Intymnej” wracam do filmu Blue Velvet Davida Lyncha i czytam go jako opowieść o refleksji nad seksualnością produkowaną przez obraz, przemoc i mowę. Analizuję choreografię scen intymnych, figurę zawieszonego ojca, motyw ucha oraz podwójny porządek miasteczka – dzienny i nocny. Osadzam film w kontekście polityki Reagana, niezależnej produkcji i kontrowersyjnej recepcji, w tym historii Isabelli Rossellini. Odwołując się do myśli Paula B. Preciado, pokazuję przedmieście jako maszynę normalności. To esej dźwiękowy o erotyce jako strukturze władzy, voyeurystycznym spojrzeniu widza i o tym, dlaczego ten film nadal nie daje komfortu. Uwaga: odcinek zawiera spoilery.

Nepo baby, pornografia spojrzenia i trawnik Ameryki: Blue Velvet bez cenzury

Blue Velvet reż. David Lynch (1986)

Jestem reżyserką filmową, niezależną badaczką i performerką. Moja praktyka koncentruje się na queerowej erotyce i teorii postkolonialnej jako narzędziach badania relacji władzy, cielesności i spojrzenia. Interesuje mnie, w jaki sposób intymne i seksualne zbliżenia mogą działać jako nośniki znaczenia. Poszukiwanie snu i przyjemności traktuję jako strategię poznawczą.

Audycja jest sensualnym esejem dźwiękowym o erotyce w kinie. Każdy odcinek poświęcony jest jednemu filmowi i jego intymnym momentom — temu, jak kamera dotyka ciała, jak napięcie rodzi się między postaciami, jak pożądanie splata się ze wstydem, przemocą lub czułością. Interesuje mnie erotyka jako język kina: sposób opowiadania o władzy, kontroli i wolności oraz o tym, co filmowe obrazy seksu mówią o naszych pragnieniach.
fot. fragment z filmu Salo, czyli 120 dni Sodomy (1975) reż. Pier Paolo Pasolini.

Klaudia Szott

Scena Intymna

Scena Intymna: Uwodzenie na scenie

Scena Intymna: 2/Mulholland Drive reż. David Lynch (2001)

Scena Intymna: Blue Velvet reż. David Lynch (1986)